رهایی از اضطراب با بازی درمانی

 رهایی از اضطراب با بازی درمانی به چه صورت است

 بازی برای رشد کلی سلامت همه کودکان ضروری است. روانشناسان به ما هشدار می دهند که نخستین سالهای زندگی کودک مهمترین دوره آموزش به شمار می رود و در صورتی که امکانات مناسب در دسترس آنان قرار گیرد شخصیت و یادگیری و هوش بسط و گسترش قابل ملاحظه ای می یابد. از آنجایی که بازی مقدمۀ یادگیری و وسیله ای برای پرورش رشد کودک است. کودک به وسیله بازی یاد می گیرد گوش کند، آموزش ها را دنبال کند، به دستورالعمل های بازی پاسخ دهد، تصمیم گیری کند و مهارتهای خود را پرورش دهد. کودکان هنگام بازی می توانند به نتیجة رفتار خود پی ببرند، دیدگاهها و احساساتشان را بیان نمایند. با خیال پردازی آرزوهایشان را به واقعیت نزدیک نمایند و بر نگرانیها و اضطراب هایشان فائق شوند.
 روانکاوی زمانی که علاقمند به تشخیص و درمان کودکان آشفته هیجانی شد، بزودی دریافت که چنانچه بخواهد از  تکنیکها و شیوه های درمانی خود در مورد این کودکان بصورت موثر استفاده کند، می باید روشهای خود را تعدیل نماید. کودک نمیتواند یک بزرگسال باشد تا بصورت موثر مورد روانکاوی قرار گیرد. به این ترتیب، اهمیت بازی و اسباب بازی به عنوان ابزار تجزیه و تحلیل روانی شناخته شد.
اولین مورد استفادة واقعی از بازی در درمان، مربوط به پسری پنج ساله دارای فوبیا(هراس) توسط فروید است. اریکسون برای اجرای پژوهش در نظریة خود از بازی درمانی استفاده کرد. اریکسون در الگوی خود، بازی را بعنوان موقعیتی در نظر گرفته است که "خود" در آن می تواند از طریق خلق موقعیتهای الگو با تجرباتش برخورد کرده و با برنامه و بطور تجربی بر آنها تسلط یابد. از این موضوع بعنوان اصل راهنمای بازی درمانی استفاده می شود. نظام نمادین بازی های کودکان متوجه کشمکش های ناهشیار است مانند دفاع در برابر ترس، اضطراب، تمایلات جنسی و پرخاشگری یا همانند سازی با پرخاشگران و فرو رفتن در خود به دلیل ترس از خطر و رقابت و نظیر آن. در این موارد، نمادهای بازی ویژگیهای نمادهای رویا را به خود می گیرد، به طوری که یکی از روشهای ویژه ای که روانکاوی کودک برای تشخیص مسائل روانی به کار می برد، استفاده از وسایل بازی کودکان است.


بازی درمانی:
در بازی درمانی به عنوان یک تجربة بازی که خود نوعی درمان است، رابطة امنی بین کودک و بزرگسال برقرار میگردد. در تجربة بازی درمانی محوطة امنی به کودک داده می شود تا خود را امتحان کند، از طریق بازی خود را ابراز کند و با انجام این کار یاد بگیرد خود را بهتر بشناسد تا بدانجا که دانش خود را در مورد بکار گیری ظرفیت های خود در راههای مناسب تر بالا ببرد. هدف از بازی درمانی ایجاد یک محیط صمیمانه و راحت است تا کودک بتواند در هنگام درمان از توانایی های خود در حل مشکلات بهره گیرد.کودک در خلال بازی، دنیای گسترده و فراتر از حد ظرفیت خود را به جهانی کاهش میدهد که توانایی دستکاری آنرا دارد و بدین ترتیب، تصور سلطه بر دنیای برونی  به طور موقت در وی ایجاد می شود.کودکان هنگام بازی می توانند به نتیجة رفتار خود پی ببرند، دیدگاهها و احساساتشان را بیان نمایند. با خیال پردازی آرزوهایشان را به واقعیت نزدیک نمایند و بر نگرانیها و اضطراب هایشان فائق شوند.
اتاق بازی درمانی:
بازی درمانی در اتاق بازی انجام می شود، اتاقی که بصورت ویژه ای طراحی شده و مبلمان و دکوراسیون و اسباب بازیهایی دارد که کودکان آنها را به عنوان ابزاری برای انجام بازی و ایجاد حالت های حسی به کمک درمانگر مورد استفاده قرار می دهند. از اسباب بازیهای مورد استفاده در اتاق بازی درمانی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
-   اسباب بازی افراد خانواده شامل عروسک مرد/ پدر، مادر، برادران و خواهران، عروسک نوزاد و بطری شیر

-   سرویس آشپزخانه با تمام وسایل خانه

-   عروسک های دستکشی افراد خانواده، لباسهای عروسک ها

- توپهای پلاستیکی،دارت،اسباب بازیهای سربازهای کوچک پلاستیکی و باری،دایناسورها،قطعات مختلف طناب

-  اسباب بازیهای ساختاری و بیانی: آبرنگ، مداد رنگی، گواش، خمیر بازی، کاغذ کشی/ رنگی
وسایل پلاستیکی: تلفن، تخته سیاه، وایت برد، ماسک ها، انواع چسب، مهره های رنگی



-  انواع ماشین: کامیون، آمبولانس، پلیس، باری



منبع:رهایی از اضطراب با بازی درمانی
ماهنامه آموزشی و اطلاع رسانی کودک- شماره 77- مهرماه 90 - صص 25-24


متعلق به سایت دکتر پریسا خسروتاش،روان شناس کودک ونوجوان


کلمات کلیدی:بازی درمانی ,رهایی از اضطراب با بازی درمانی,روانشناس کودک,روان شناس کودک,بهترین روانشناس کودک

Share تاريخ: 1395/09/13 مشاهده : 1151



گذاشتن نظر