درمان بیش فعالی

 ویژگی های کودکان بیش فعال

ویژگی های کودکان بیش فعال

بیش فعالی که اصطلاحا ، ADHD خوانده می شود نوعی اختلال شایع است که حدود8 تا 10 درصد کودکان را مبتلا می کند. این بیماری در پسران شایع تر از دختران است . هنوز دلیل واحدی برای آن مشخص نشده است. اما نظریه های مختلف به عوامل متفاوت در این زمینه اشاره دارند. ویژگی های اولیه بیش فعالی پیش از ورود به مدرسه شروع می شود.

بیش فعالی دارای ویژگی های بارزی است که شامل پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز، بروز اعمال ناگهانی و غیرقابل پیش بینی و رفتارهای تکانشگر و بدون صبر و تحمل می باشد. این اختلال سه نوع است؛ در نوع اول بیش فعالی کودک فقط در توجه و تمرکز مشکل دارد. در نوع دوم فقط پرتحرکی دیده می شود و نوع ترکیبی که کودک هم پرتحرک است و هم مشکل توجه و تمرکز دارد .
این اختلال در کودکان دبستانی و در پسرها سه تا پنج برابر شایع تر از دختران است.معمولا اختلال از سه سالگی به بعد تشخیص داده می شود.این کودکان در دوره شیرخواری اکثرا پرتحرک هستند و دست ها و پاهای خود را زیاد حرکت می دهند؛ کم خواب، کم غذا هستند و زیاد گریه می کنند. این نا آرامی های اولیه می تواند نشانه ای برای بیش فعالی در دوران بعدی کودکی باشد.




نشانه های اصلی بیش فعالی

برخی از والدین با دیدن پرتحرکی فرزندان خود به بیش فعالی آنها مشکوک می شوند اما باید دانست که جنب و جوش زیاد نشانه دقیق و کاملی برای این اختلال نیست. ناتوانی در تمرکز و صبور نبودن در گوش کردن، ناتوانی در توجه به جزئیات، ناتوانی در انجام تکالیف مدرسه ،بی دقتی و بی نظمی، مدام گم کردن وسایل، بی قراری و ناتوانی در انتظار کشیدن از دیگر نشانه های این اختلال است.
تشخیص بیش فعالی با یک آزمون خاص امکانپذیر نیست. مجموعه ای از این علائم باید (حداقل در مدت شش ماه) مورد بررسی قرار بگیرند. کودک این موارد را معمولا قبل از هفت سالگی نشان می دهد. همچنین کودکی که دارای این نشانه هاست با رفتارهایش ، اطرافیان خود را در محیط های مختلفی مانند مدرسه یا خانه دچار مشکل می کند و حتی با گروه دوستان و همسالان خود نیز ارتباط خوبی برقرار نمی کند. 
در صورت بی توجهی به کودکان بیش فعال و معالجه نشدن آنها احتمال اینکه این که در نوجوانی رفتارهای ضد اجتماعی و حتی بزهکارانه داشته باشند زیاد است. بنابراین به والدین لازم است حتما در دوران کودکی برای معالجه فرزند خود اقدام کنند. 
این اختلال در دوران مدرسه بیشتر باعث ایجاد مشکل می شود زیرا کودک تمرکز کافی برای گوش دادن به درس ندارد و مدام برای بیرون رفتن از کلاس اجازه می خواهد. این بچه ها نمی توانند آرام روی صندلی بنشینند، معمولا پرحرف هستند و مدام سر کلاس با دوستان خود حرف می زنند و این موضوع باعث می شود از لحاظ تحصیلی دچار مشکلاتی شوند.



درمان بیش فعالی


درمان سریع برای این اختلال وجود ندارد اما بهتر است والدین برای کمک کردن به خود و کودکشان در مورد این اختلال اطلاعات بیشتری کسب کنند. همچنین برنامه تربیتی ویژه ای را متناسب با نیازهای فرزند خود برنامه ریزی نمایند.
به نظر می رسد مواد غذایی هم می تواند برای کمک به این افراد موثر باشد. آنها باید از زیاده روی در مصرف شکر و غذاهای حاوی آن مانند کیک، شیرینی، شکلات، بیسکویت ،نوشابه های شیرین و موادی که دارای افزودنی ها هستند خودداری کنند.
به نظر می رسد ترکیب روش های رفتار درمانی ، باز توانی شناختی و دارودرمانی بهترین نوع درمان را شکل می دهد. 
در باز توانی شناختی بر روی توانایی های شناختی کودک از جمله توجه ، حافظه و حل مسئله تمرکز می شود. روش های رفتار درمانی بر روی روش های ارتباطی کودک با محیط اطراف و روش های تربیتی والدین متمرکز خواهد شد.
روش های دارو درمانی نیز در اختیار روان پزشک قرار خواهد داشت ، که در صورت نیاز داروهایی در این زمینه از طرف روان پزشک تجویز خواهد شد. 



منبع مورد استفاده جهت امارها و نشانگان بیش فعالی :a practical references for parents and teacher ،ADHD/ADD،ساندرا ریف


متعلق به سایت: دکتر پریسا خسروتاش ،روان شناس کودک نوجوان 


Share تاريخ: 1395/10/16 مشاهده : 223

,



گذاشتن نظر